GHG Protocol publiceert de Land Sector and Removals Standard

Bedrijfs-broeikasgasinventarissen kunnen meer consistente methoden nodig hebben om landgebaseerde effecten en verwijderingen weer te geven. De Land Sector and Removals (LSR) Standard beschrijft hoe deze onderwerpen worden behandeld binnen de GHG Protocol bedrijfsinventarisrapportage, inclusief eisen over grenzen, traceerbaarheid en aparte openbaarmaking waar relevant.

GHG Protocol heeft de Land Sector and Removals (LSR) Standard uitgebracht, beschreven als de eerste wereldwijde standaard voor de bedrijfsadministratie van emissies en verwijderingen in de landsector binnen broeikasgasinventarissen. De aankondiging kaderde het document als een reactie op een al lang bestaande leemte in de bedrijfs-klimaatadministratie voor landbouwgebruik en opkomende CO₂ verwijderingstechnologieën, inclusief directe luchtvangst en CO₂ vangst met geologische opslag.

De standaard is gepubliceerd als Versie 1.0 met een goedkeuringsdatum van 01 oktober 2025, een publicatiedatum van 30 januari 2026, en een ingangsdatum van 01 januari 2027, en zal worden herzien door 2030.

Hoe de standaard past binnen bedrijfs-broeikasgasrapportage

De LSR Standard wordt gepositioneerd als een aanvulling op het GHG Protocol Corporate Accounting and Reporting Standard en de Corporate Value Chain (Scope 3) Accounting and Reporting Standard. Het is bedoeld voor jaarlijkse, entiteitsniveau bedrijfs-broeikasgasinventarisadministratie en wordt gepresenteerd als vervangend voor de vereisten en richtlijnen die in de GHG Protocol vorige Agricultural Guidance zijn opgenomen.

Bron: Structuur van de Land Sector and Removals Standard en Richtlijnen, Land Sector and Removals Standard Executive Summary

Versie 1.0 is van toepassing op landbouw en CO₂ verwijderingstechnologieën en is niet van toepassing op bosbeheer. De Independent Standards Board (ISB) heeft geen besluit genomen over boskoolstofadministratie voor bedrijfsinventarissen, en een verzoek om informatie over boskoolstofadministratie is gepland voor 2026 ter informatie van mogelijke toekomstige updates.

Toepasselijkheid en conformiteitsverwachtingen

De standaard beschrijft wanneer naleving ervan vereist is om te voldoen aan de GHG Protocol. Bedrijven met belangrijke landsectoractiviteiten in hun operaties of in de waardeketen zijn verplicht deze standaard te volgen om te voldoen aan de GHG Protocol. Deze eis geldt ook voor bedrijven die ervoor kiezen om CO₂ verwijderingen of CO₂ vangst met geologische opslag mee te nemen in hun broeikasgasinventaris, zowel in het rapportagejaar als in voorgaande jaren.

De standaard verduidelijkt ook het beoogde gebruik en de toepassingsgrenzen. Het is ontworpen voor land-sector- en technologie-gebaseerde verwijderingswaardeketens, en kan worden gebruikt door andere entiteiten en belanghebbenden, maar is niet bedoeld voor certificering of verificatie van broeikasgascredits.

Ruimtelijke grenzen en traceerbaarheid binnen Scope 3

Een centraal element van het rekeningsysteem is de behandeling van ruimtelijke grenzen en traceerbaarheid voor Scope 3, verbonden aan het vermogen van een bedrijf om activiteiten en informatie binnen zijn waardeketen te identificeren en te volgen en om te bepalen welke gronden worden inbegrepen bij het verantwoorden van emissies, removals en andere landgerelateerde meetwaarden.

Binnen de Standaard kunnen de ruimtelijke grenzen van Scope 3 worden ingesteld op globaal, jurisdictie, inkoopregio, landbeheerseenheid (LMU) of geoogste oppervlakte, en moet dezelfde ruimtelijke grens van Scope 3 worden toegepast op alle landemissies, removals en andere landgerelateerde meetwaarden voor een gegeven volume van een bepaald product of activiteit.

De Standaard introduceert een tijdelijke traceerbaarheidsvereiste voor bedrijven die meer gedetailleerde grenzen gebruiken. Om een inkoopregio, LMU of geoogste oppervlakte als ruimtelijke grens van Scope 3 toe te passen, moeten bedrijven fysieke traceerbaarheid in de waardeketen hebben en gebruikmaken van gespecificeerde keten-van-eigendom modellen. In de tekst staat expliciet dat boek-en-claim benaderingen geen fysieke traceerbaarheid kunnen aantonen.

Rekeningcategorieën, lekkage en afzonderlijke rapportage

De Standaard benadrukt rekeningcategorieën die bedoeld zijn om landsector-impacten aan te pakken die mogelijk ondergerapporteerd zijn in bedrijfsinventarissen. Deze omvatten emissies door gebruiksverandering van land, koolstoflekkage door landgebruik, en landgebruik, omschreven als een categorie om de bijdrage van een bedrijf aan het mondiale landbouwlandgebruik te kwantificeren.

De Standaard specificeert verder wanneer lekkagerapportage vereist is. Wanneer een bedrijf activiteiten met een groot lekrisico uitvoert en gerapporteerde emissies vermindert of removals verhoogt terwijl ook de voedsel- of voederproductie op landbouwgrond wordt verminderd of verplaatst, moet koolstoflekkage door landgebruik worden verantwoord en afzonderlijk gerapporteerd onder de rekeningcategorie landkoolstoflekkage.

Voor removals definieert de Standaard een removal als de netto overdracht van een broeikasgas van de atmosfeer naar opslag binnen een niet-atmosferische koolstofpool. Rapportage van CO₂ removals is optioneel, maar alle gerapporteerde removals moeten afzonderlijk van emissies worden gerapporteerd. Wanneer removals worden gerapporteerd, gelden aanvullende vereisten, waaronder het monitoren van de blijvende opslag en het verantwoorden van verliezen, waarbij verliezen als omkeringen worden gerapporteerd wanneer de koolstofpool zich niet langer binnen de inventarisgrens bevindt.

Volgende publicatie

GHG Protocol heeft aangegeven dat begeleidende LSR-richtlijnen gepland staan voor publicatie later dit jaar. Deze publicatie zal uitgebreide richtlijnen bieden, inclusief voorbeelden, vergelijkingen en casestudies over het toepassen van de Standaard in de praktijk.